Ek-ek lang
(Tuesday, September 20, 2005)
Girl: I love you.
Boy: What did you say?
Girl: I said I love you.
Boy: I didn't quite catch that?
Girl: I-love-you!
Boy: *Blank stare* Your lips are moving but I can't hear anything.
Girl: I LOVE YOU!!! I LOVE YOU!!! I LOVE YOU, YOU FUCK!!!
Boy: What? Could you spell that out, please.
Ito na naman yung mga panahon na napagninilayan ko kung bakit wala akong boyfriend. Same theories apply: 1) panget ako; 2) mataba ako; 3) masama ang ugali ko; 4) mahirap lang kasi ako and; 5) hindi talaga ako girlfriend material, whatever that means. You would think that with all the desperate men in the world, someone would've found me by now and took pity on my sorry single state. Apparently, not.
Paano kung hindi ako maging manunulat? Saan kaya ako pupulutin? Natatakot ako kasi ngayon pa lang parang nagsasawa na ako kakasulat ng mga papers at articles, e paano pa kaya kung nagtratrabaho na ako? Saan ako pupulutin? Paano kung lahat ng mga kasabayan ko magagaling na writers na at kung saan-saan na pu-publish, tapos ako hindi? Maraming expections sa akin ang nanay ko, paano kung hindi ko matupad yung mga `yun?
Bahala na si batman.
Kaya ko `to. I theenk.
(Sunday, September 18, 2005)
Hahaha! Natawa ako sa title ko. Hahaha!
I'm tired. Really, really tired.
Hindi half-baked yung article namin. Raw talaga siya. Kung baga sa karne parang bagong katay na may dugo-dugo pa. Shiyet. Nakup! Napakabait ni Reagan dahil kahit letse ako, mabait pa rin siya. Nakakapagod na `to. I want to graduate and earn my own money and splurge and travel and move out of my house and possibly find my very own Brit boyfriend who'll make me madly happy.
Nga pala in-love na ako sa Harry and the Potters. Kung hindi mo sila kilala. Sorry ka na lang.